VrygekoopteBaanbreker se 100ste skrywe

— ‘n gedig —

Op ‘n trappie

in ‘n ruim vertrek,

staan ‘n groot kruik.

Dis vol water, gereed

om bedien te word

aan almal wat dors

en teenwoordig is.

Die water is helder

en dit is suiwer, dit

gee lewe en les dors.

 

Afwagtende mense is

gretig en desperaat,

want in ‘n wêreld vol

indrukwekkende kruike

met besoedelde water,

is egtheid uiters skaars.

Kreupeles met kneuse,

geswelde bloei-lippe,

knoppe in kele, en

brandende derms.

 

Die groot kruik op die trappie

bevat die regte water, maar—

Die drinktuit is vlymskerp,

dit sny sagte menselippe.

Daar is klippe onderin, dit

steek vas in mense-kele en

dit brand in mense-derms.

Wanneer die kruik ingespan

word soos ‘n knuppel, dan

kneus dit sagte weefsel.

 

Die oorspronklike Kruik waaruit

Lewende Water gevloei het,

het seer gesondgemaak,

stukkend heelgemaak,

krom reguit gemaak.

Hy het nie weerloses gesny,

kwesbares gekneus of

stukkendes gebreek nie.

Hy was gekneus, gesny,

stukkendgebreek en geslag…

…sodat alle mense wat in Hom glo, uit hierdie stukkende kant van die ewigheid kan oorstap na die volmaakte kant van die ewigheid toe.